شرح نور محمد آں ہمہ نور
گر نویسم جہاں شود پر شور
حق کہ ایں عالم است آیاتش
آمد اطلاق نور بر ذاتش
ہست نور محمدی زاں نور
زان نہ بل آں خودش نمو و ظہور
پیکر او تمام پیکر جاں
ہیئت معینش ز گوہر
جاں
سالھا ماند در حریم حضور
گشت مانند خود ہمہ نور
اولیا را بود زماں کمال
صفت اسم خویش ظاہر حال
کارش از فخر دیں گرامی شد
وارث نسبت نظامی شد
ہم زپیغمبر بزرگ جناب
حکم ارشاد یافت در پنجاب
کرد حاصل چوںرتبہ ارشاد
شد مرخص باں خجستہ سواد
کہ عبارت بود زپاک پتن
آں ماہ ملک قدر او موطن
شیخ در حق او چنیں فرمود
کیں زما ہر چہ بودہ است ربود
نیز ارشاد آں شہ دیں است
کیں زماں قطب وقت خود دیں است
ہم بگفتا کزیں جہاں آراء
شدہ امید مغفرت مارا
شد درآنجا کمال او شائع
گشت خورشیدفیض او لامع
یک جہاں یافت فیض بیعت او
عالمے زد در ارادت او
ہست او فدا و مراد جہاں
مرجع خاص و عام شیخ زماں
بندگانِ درش ہزاراں اند
نالہ کش بر گلشن ہزار انند
تر قی باوج عز و کمال
پایہ افروز صدر جاہ و جلال
0 Comments